Witajcie w krainie klenia, szczupaka, okonia i pstrąga oraz łupka łyszczykowego, gnejsu, wulkanicznego bazaltu i kwarcu. "Ryby śpiewają w Ukajali" a la Izerienne. Welcome to Africa Kamienica...
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Berthelsdorf. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Berthelsdorf. Pokaż wszystkie posty
sobota, 5 maja 2012
środa, 3 sierpnia 2011
Choina kanadyjska w Barcinku (Berthelsdorf) / Tsuga canadensis in Barcinek
Ta przepiękna choina kanadyjska (za prawidłową identyfikację dziękujemy Chemini!) rośnie przy samym dawnym sanatorium w Barcinku - rozglądajcie się uważnie, bo ukryła się bardzo zmyślnie, ale kiedy już przed nią staniecie, będziecie naprawdę pod wrażeniem. To z pewnością największe drzewo tego gatunku w gminie Stara Kamienica i jeden z bardziej dorodnych egzemplarzy w całej okolicy. Na pewno warta jest ochrony ustawowej, co niniejszym poddajemy włodarzom pod rozwagę...
wtorek, 2 sierpnia 2011
poniedziałek, 18 lipca 2011
Barcinek (Berthelsdorf): Wokół dawnego sanatorium / Around the Former Sanatorium
"W 1887 r. w dole wsi zbudowano zakład zdrojowy, stosujący wodolecznictwo i wykorzystujący miejscowy klimat. Jego twórcą był Szwajcar, Richard Brewhaus, który osiadł w Barcinku, będącym majątkiem jego żony, i stwierdził, że tutejszy klimat ma pewne analogie z modnym wówczas Davos. Zakład uchodził za bardzo dobry i skuteczny, podkreślano jego nowoczesne urządzenia" [Słownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa, t. 2 Pogórze Izerskie, s. 92]
czwartek, 14 lipca 2011
niedziela, 31 października 2010
Dziki Park, Węglarka (?), Barcinek (Wildpark, Kohlhau Berge, Berthelsdorf)
"Węglarka: wydłużony grzbiecik z kulminacją 429 m, w północnej części Obniżenia Starej Kamienicy. Wznosi się w zakolu Młynówki, która wydziela ją od południa, uchodząc tu do Kamienicy. (...) Ponieważ u zachodniego podnóża Węglarki leży pałac w Barcinku, wzniesienie łączyło się z parkiem pałacowym. Nosiło nawet niemiecką nazwę: Wild-park, a jego zbocza pocięte są gęstą siecią ścieżek i alejek spacerowych".
[Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, red. M. Staffa, t. 4 Kotlina Jeleniogórska, Wrocław 1999, s. 479]
Co ciekawe, jest to forma krzyża żelaznego (Eisernes Kreuz), pruskiego odznaczenia wojskowego ustanowionego przez króla Prus Fryderyka Wilhelma III i nadanego po raz pierwszy 10 marca 1813 roku we Wrocławiu w epoce wojen napoleońskich.
Monarcha pruski chcąc podtrzymać zapał, jaki wybuchł w społeczeństwie w czasie rozprawy z Francją, postanowił stworzyć nowe odznaczenie – egalitarne, mające zastąpić dotychczasowe elitarne ordery królewskie przeznaczone tylko dla szlachty.
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Krzy%C5%BC_%C5%BBelazny]
Kształt orderu zaprojektował znany niemiecki architekt doby neoklasycyzmu, Karl Friedrich Schinkel. Nazwa i materiał miały nawiązywać do popularnego wówczas określenia – żelaznych czasów. Jego kształt Schinkel zaczerpnął z krzyży noszonych przez Krzyżaków – zmieniono tylko proporcję, aby krzyż wpisywał się w plan kwadratu lub pola i tak czarny krzyż łaciński z białą obwódką od tego momentu stał się bardzo ważnym elementem w historii Prus, a później Niemiec. Pierwsze odznaczenia odlewane były w Gliwickiej Odlewni Królewsko-Pruskiej.
[http://pl.wikipedia.org/wiki/Krzy%C5%BC_%C5%BBelazny]
Ten powstał zapewne dla uczczenia zwycięstwa nad Francją i zjednoczenia Niemiec.
Subskrybuj:
Posty (Atom)