Die Venediger auf der Iser [Wenecjanie/Walonowie z Izery]: "W czasach, gdy walońscy poszukiwacze skarbów wydobywali w śląskich górach złoto i kamienie szlachetne, wielu z nich mieszkało na górze, w Izerze [Gross Iser]. Jeden z Walonów codziennie znikał w cichym, odludnym Jagnięcym Jarze. Jego tajemnicze, skryte zachowanie wzbudziło ciekawość mieszkańców Gór Izerskich. Pewnego razu śledził go w lesie jakiś człowiek z Wielkiej Izery i niespodziewanie został zaatakowany przez kozła o czarnym runie, który wcisnął mu się między nogi i wyniósł go aż ku odkrytej ścieżce na górskim grzbiecie. (...) I odtąd nikt już nie śmiał śledzić Walonów podczas ich tajemniczych poszukiwań"

["Die Venediger auf der Iser", w: Heimatbuch des Kreises Lowenberg in Schlesien, przełożył Tomasz Pryll]

Jagnięcy Jar

Kilka obrazków z wczorajszej wycieczki do Jagnięcego Jaru (Lammergrund)...


Wyruszam o 10.45 z Rozdroża żółtym szlakiem...

Widok z tzw. Drogi Panoramicznej na Kamienicę (973 m), po lewej widoczne gołoborza:

Robotnice Formica rufa transportujące samicę Rhyssa persuasoria:

Na Rozdroże pod Kopą (Tänkenkamm, 998 m) docieram w samo południe...

Stamtąd do Jagnięcego Jaru ok. 20 minut. Po drodze wesołym "Ahoj!" pozdrawia mnie najpierw siedemdziesięcioletnia rowerzystka, a potem równie młody joggingowiec... Wszystko to na wysokości 1000 metrów nad poziomem morza! Pod względem usportowienia Czesi wydają się przeciwieństwem naszej otłuszczonej nacji...


Jagnięcy Jar, widok ku południowemu zachodowi:

Most z 1929 roku...

Jagnięcy Potok (Lammerwasser) pięknie przeciska się przez skały, co w połączeniu z niezliczonymi "głęboczkami" i stosunkowo ciepłą wodą tworzy miejscami niemalże adriatycką jakość...

Docieram do źródlisk Jagnięcego (ok. 1050 m) i ostatnie paręset metrów prę na azymut przez podmokły teren do spotkania z czerwonym szlakiem, który doprowadza mnie po chwili na Flinsa (godz. 14.45)...

Widok na Grzbiet Kamienicki, po prawej Wysoki Kamień (1058 m):

Skarbki, stąd w dół na Rozdroże ok. 1 godziny: